2- دوره دوم : پس از انقلاب آمریکا و استقلال این کشور در 4 ژوئیه 1776 ، قوه مقننه ایالات ( مجلسهای ایالتی ) جانشین نایب الحکومه‌های دولت انگلستان در تاسیس برزنها شد . فرمان تاسیس برزن به صورت یک قانون ایالتی درامد که می‌بایستی به تصویب مجلسه مقننه ایالتی برسد در آغاز ، قانونگذاران ایالتی تمام جزییات ظوابطی را که حکومتهای شهری ( برزنها ) می‌بایستی رعایت کنند معین می کردند و این امر طبیعتاً محدودیتهایی را برای اداره کنندگان شهر - اعضای شورای برزنها و شهردار پدید می‌آورد. به خصوص آنکه بیشتر نمایندگان مجالس ایالتی در بسیاری موارد از روستاها انتخاب شده بودند و اکثر نمایندگان روستایی نه بدرستی چیزی از زندگی شهری می دانستند و نه بدان توجه لازم داشتند . علی رغم بسیاری مشکلات از جمله بی اعتنایی این نمایندگان به نیاز شهروندان برخی اقدامات سودمند نیز صورت گرفت که گرچه فوراً نتیجه نداد ، اما امکانات بهتری را فراهم آورد . برای مثال شهردار انتصابی ( از جانب نایب الحکومه ) جای خود را به شهردار انتخابی از جانب شهروندان هر شهر داد. اما در جانشین کردن انتخابات به جای انتصاب ، گاه افراط می شد ، به شکلی که اداره شهر تقریباً از اختیار شورای برزن خارج شد و در اختیار روسای بخشهای مختلف شهرداری مرکزی قرار می گرفت که انها نیز با انتخاب مردم به ریاست برگزیده می‌شدند. برای مثال روسای اداره نقشه برداری ، اداره مهندسی ، اداره راهها و شوراع ، اداره امور بازارها ، و چند بخش دیگر همه از طریق انتخابات عمومی پستهای خود را احراز می کردند. هر اداره امور خود را مستقلاً انجام می داد و هماهنگی بین آنها وجود نداشت .
اقدام خوب دیگر برخوردار ساختن عموم ( سپیدپوستان ) از حق رای بود . پیش از این گفتیم که در روزگار استعمارگری بریتانیا ، فقط متنفذین از حق رای در انتخاب اعضای شورای برزنها برخوردار بودند و این حق محدود به کسانی بود که ملکی را با ارزشی معین مالک بودند و یا کلیسا با اعطای این حق به ایشان مخالفتی نداشت . این محدودیتها به تدریج لغو شد، به طوری که در حدود 60 سال پس از استقلال آمریکا ، حق رای عمومیت پیدا کرد و هر شهروند سپیدپوست آمریکایی وقتی به سن رشد می رسید دارای حق انتخاب بود. در این مورد نیز کار به افراط کشید ، زیرا همانطور که اشاره شد اکثر رای دهندگان و انتخاب شدگان یا روستایی بودند و یا ترتیب روستایی داشتند و با زندگی شهری و فلسفه زندگی دسته جمعی آشنایی نداشتند . نتیجه این عدم آشنایی و بی اطلاعی شهروندان این شد که سیاست بازان حرفه ای فرصتی برای یکه تازی بیابند و از این رو فساد و تباهی در اداره امور شهر و در میان کارگزاران این امور رواج پیدا کرد. مک دانالد می نویسد:در چند دهه بعد از جنگهای داخلی آمریکا حکومت شهرداریها در ایالات متحده به پایین ترین سطح خود از فساد و تباهی رسید داستان حکومت شهری در ایالات متحده در اواخر قرن نوزدهم داستانی شرم اور و نامقبول است سوء استفاده ، فساد و عدم کارایی شهرداریها در این سالها رسم زمانه بود.
اما این اوضاع نامطلوب و نابسمان به تدریجد به همت معتمدین و مردم عوض شد و کنترل سیاست بازان از بین رفته و یا تخفیف یافت. شهردار در بسیاری از شهرها قدرت واقعی یافت و انتصاب روسای امور مختلف شهر در اختیار وی قرار گرفت . ابتدا در بستن ، نیویورک ،‌ سنت لویس و سپس در بسیاری از شهرهای دیگر شهردار قدرت یافت . در اکثر موارد شهروندان از فساد گذشته بری بودند و به علاوه انتصاب ایشان با رضایت شورای شهر صورت می‌گرفت عزل پایوران مهم شهر نیز گرچه در شمار اختیارات شهردار بود اما نیاز به تایید شورای شهر داشت . به علاوه به فشار زعمای شهر که از فساد گذشته ناراضی بودند احراز پست های حساس در شهرداری منوط به کارایی ، لیاقت و تخصص افراد شد ، در حای که در گذشته بدون ضوابط و به ملاحظه زدوبندهای سیاسی این کار انجام می گرفت . به عنوان مثال در سال 1884 قانونی در نیویورک به تصویب رسید که شرایط استخدام در شهرداری و احراز مشاغل کلیدی را تنظیم کرد و این قانون تا میزان قابل ملاحظه ای از فساد گذشته جلوگیری کرد .
بهبود وضعیت شهرداریها در ایالات متحده در قرن بیستم ادامه یافت . بخش عمده‌ای از نابسامانیهای گذشته که ندانم کاری ، بی تجربگی و نادانی انگیزه آن بود سامان پیدا کرد ، و یا به صورت قابل قبول تری درآمد گرچه زد و بند و ملاحظات غیرموجه همچنان ادامه دارد و اعمال نفوذ و بده بستانهای سیاسی از بین نرفته ولی در مقایسه با گذشته بسیار کاهش یافته است.

منبع - سیرتحول مدیریت شهری در سایرکشورها ، مجری: دکتر مزینی ، ناشر: مرکز مطالعات برنامه ریزی شهری - وزارت کشور - چاپ دوم - مرداد78

ساختمان کاپیتال محل استقرار کنگره ایالات متحده آمریکا بوده، در حالیکه کاخ سفید و تمامی وزارتخانه های کشور نیز در اینجا قرار دارند.
شهر واشنگتن و ناحیه کلمبیا از نظر گستره یکسان هستند و یک شهردار دارند. بنابراین از دید عملی هردو نام به یک موجودیت اشاره دارد.ناحیه کلمبیا نماینده‌ای در کنگره امریکا ندارد و سناتوری هم در مجلس سنا ندارد. به همین خاطر برخی از ساکنین این ناحیه بار ها ناخشنودی خود را از این بابت ابراز کرده اند چرا که با وجود نداشتن نماینده ای برای تصمیمات فدرال ملزم به پرداخت مالیاتهای فدرال میباشند

| | دفعات بازديد 494 |